Wypadki drogowe, walki psów, niespodziewane zranienia zwykle pozostawiają krwawiące rany. 

OPATRYWANIE RAN

Krwawiącego psa należy, oczyścić i zabandażować ranę, chroniąc ją przed dalszym uszkodzeniem i zgłosić się do weterynarza. Zabandażowanie zapobiega dalszej utracie krwi i szokowi. Tryskająca krew świadczy o uszkodzeniu tętnicy. trzeba założyć opaskę uciskową i natychmiast zgłosić się do weterynarza. Wolniejszy wypływ krwi oznacza uszkodzenie żyły. Gazowy opatrunek i bandaż zatamują mniejsze krwawienia.

Zatamowanie krwotoku

Podczas gdy ktoś dzwoni do weterynarza, należy nałożyć na ranę gazik zmoczony w zimnej wodzie. Nie należy używać waty, gdyż jej kłaczki przylgną do rany!

Aby zatamować krwawienie i zapobiec ponownemu, należy opatrzyć ranę nie przyklejającym się opatrunkiem i bandażem.

Bandażowanie zranionego ucha

Uszy są najczęściej ranione w psich walkach i krwawią obficie. Należy psa uspokoić i oczyścić ranę, potem nałożyć gazik (nie watę).

Następnie należy zabandażować ucho, prowadząc bandaż dookoła głowy. Opatrunek musi przylegać, by pies potrząsając głową nie spowodował ponownego krwawienia.

Ucho trzeba bandażować tak długo, aż dobrze przylgnie do głowy. Nie należy bandażować zbyt mocno szyi, aby nie uciskać tchawicy. Jeśli to potrzebne, nałożyć kołnierz elżbietański

Bandażowanie ogona

Ogon psa najczęściej ulega uszkodzeniom, kiedy przytnie się go drzwiami. Ogon krwawi obficie, zwłaszcza gdy pies macha nim zawzięcie. Należy zdezynfekować ranę i nałożyć gazik (nie watę).

Poczynając od koniuszka trzeba obandażować cały ogon w kierunku ciała, pokrywając opatrunkiem także włos.

Energicznie machając ogonem pies może zrzucić opatrunek i rozerwać ranę, dlatego - jeśli ogon jest wystarczająco długi - należy niezbyt mocno przymocować go bandażem do boku ciała psa.

Bandażowanie tułowia: Zraniony brzuch trzeba najpierw oczyścić przemywając wodą. Należy założyć prowizoryczny opatrunek, choćby z ręcznika, i jak najszybciej skontaktować się z weterynarzem.

Ostrzeżenie: Krwotoki zewnętrzne widać od razu. Znacznie bardziej niebezpieczne są krwotoki wewnętrzne, trudne do zauważenia. Psa poważnie poranionego w wypadku drogowym lub takiego, który nagle słabnie i ma blade śluzówki, należy podejrzewać o wewnętrzny krwotok, nawet wtedy, gdy na pierwszy rzut oka nie widać żadnych obrażeń. Najbardziej narażone na uszkodzenia przy silnych uderzeniach są śledziona i wątroba. Psu należy zapewnić spokój i natychmiast skontaktować się z weterynarzem. Wewnętrzne krwotoki zwykle wymagają natychmiastowej operacji. Często konieczna jest transfuzja krwi od innego dawcy lub przy użyciu preparatów krwiopochodnych.